حروف است نزد اكثر علماى علم حروف . و اگر خواهى كه اين بحث را « 405 » به تفصيل بدانى « 406 » در « كنوز الرموز » كه اين ضعيف در علم حروف [ تهجّي ] به پارسى نوشته است ؛ نظر كن [ اگر بيابى ] ، كه در آنجا ياد كرده باشم كه : مجموع حروف تهجّى چند است ؟ و هر يكى دالّ بر چيست ؟ و مبدأ همه الف است ؛ و صورت احديّت دارد ، و بواقى حروف از او پيدا شده . و اوّل تعيّنى و تقيّدى كه يافت ، در صورت « ب » يافت . و آن جلبات عقل اوّل ، يا روح اوّل ، يا موجود اوّل ، گشت . و فصّ كل حكمة [ الكلمة التى ] نسبت « 407 » إليها فاقتصرت على ما ذكرته . من هذه الحكم فى هذا الكتاب على حدّ ما ثبت فى أمّ الكتاب . فامتثلت ما رسم لى ، و وقفت عند ما حدّ لى ، و لو رمت زيادة على ذلك ما استطعت فإن الحضرة تمنع من ذلك و اللّه الموفّق لا ربّ غيره . يعنى : محلّ نقش هر حكمتى روح آن نبىّ است كه آن حكمت به كلمهء وى منسوب است و من در اين كتاب اقتصار نمودم بر ذكر آن مقدارى كه ياد كردم از اين حكمتها ، به مقدارى معيّن ، و كيفيّتى خاصّ ، كه در ام‌ّالكتاب - كه آن حضرت علميّه است - ثبت بود . و آنچه مرا معيّن فرمودند ؛ و اجازت دادند كه : آن را ياد كنم ، آن قدر را امتثال نمودم ؛ و به ظهور رسانيدم ؛ و زيادت و نقصان نكردم . و اگر خواستمى كه زيادت كنم بر ايراد قدر معيّن كه در آن مأذون بودم ، نتوانستمى . و اگر چه علم و ادراك من محيط بر معلومات نامتناهيه و اسرار الهيّه شده [ آنچه در اين نشئه‌ى آدميّه مودعه است ] و ليكن بنده [ را ] بىاذن « سيّد »

--> ( 405 ) - ن اين علم را ( ك ) . ( 406 ) - ن : تفصيل بدانى ( ت ) . ( 407 ) - ن : التى تنسب ( عف ) .